๒. สิคาลชาดก[๑๔๒] เอตํ หิ เต ทุราชานํ ยํ เสสิ มตสายิตํ ยสฺส เต กฑฺฒมานสฺส หตฺถา ทณฺโฑ น มุจฺจตีติ ฯ สิคาลชาตกํ ทุติยํ