[๓๔๘] เอกปุตฺตโก ภวิสฺสสิ ตฺวญฺจ โน เหสฺสสิ อิสฺสโร กุเล โอโรห ทุมสฺมา สาลก เอหิ ทานิ ฆรกํ วเชมเส ฯ

[๓๔๙] นนุ มํ สุหทโยติ ๒ มญฺญสิ ยญฺจ มํ หนสิ เวฬุยฏฺฐิยา ปกฺกมฺพวเน รมามเส คจฺฉ ตฺวํ ฆรกํ ยถาสุขนฺติ ฯ สาลกชาตกํ นวมํ ฯ