๒. สุชาตชาดก

[๗๐๗] กินฺนุ สนฺตรมาโนว ลายิตฺวา หริตํ ติณํ ขาท ขาทาติ ลปสิ คตสนฺตํ ชรคฺควํ นหิ อนฺเนน ปาเนน มโต โคโณ สมุฏฺฐเห ตฺวญฺจ ตุจฺฉํ วิลปสิ ยถาตํ ทุมฺมตี ตถา ฯ

[๗๐๘] ตเถว ติฏฺฐติ สีสํ หตฺถปาทา จ วาลธิ โสตา ตเถว ติฏฺฐนฺติ มญฺเญ โคโณ สมุฏฺฐเห เนวยฺยกสฺส สีสํ วา ๓ หตฺถปาทาว ๔ ทิสฺสเร รุทํ มตฺติกถูปสฺมึ นนุ ตฺวญฺเญว ทุมฺมติ ฯ

[๗๐๙] อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ ฆตสิตฺตํว ปาวกํ วารินา วิย โอสิญฺจํ สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ อพฺพูฬฺหํ ๕ วต เม สลฺลํ โสกํ หทยนิสฺสิตํ ๖ โย เม โสกปเรตสฺส ปิตุโสกํ อปานุทิ ฯ

[๗๑๐] โสหํ อพฺพูฬฺหสลฺโลสฺมิ วีตโสโก อนาวิโล น โสจามิ น โรทามิ ตว สุตฺวาน มาณว ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สุชาตชาดก”