๑๐. มณิชาดก
[๙๖๓] จิรสฺสํ วต ปสฺสามิ สหายํ มณิธารินํ สุกตา ๕ มสฺสุกุตฺติยา โสภเต วต เม สขา ฯ
[๙๖๔] ปรูฬฺหกจฺฉนขโลโม อหํ กมฺเม สุพฺยาวโฏ จิรสฺสํ นหาปิตํ ลทฺธา โลมนฺตมชฺชหารยิ ๖ ฯ
[๙๖๕] ยํ นุ โลมํ อหาเรสิ ทุลฺลภํ ลทฺธกปฺปกํ อถ กิญฺจิ หิ เต สมฺม กณฺเฐ กึนิกิลายติ ๗ ฯ
[๙๖๖] มนุสฺสสุขุมาลานํ มณิ กณฺเฐสุ ลมฺพติ เตสาหํ อนุสิกฺขามิ มา ตฺวํ มญฺญิ ทวา กตํ ฯ