๔. สังขชาดก

[๑๓๕๗] พหุสฺสุโต สุตธมฺโมสิ สงฺข ทิฏฺฐา ตยา สมณพฺราหฺมณา จ อถกฺขเณ ทสฺสยเส วิลาปํ อญฺโญ นุ โก เต ปฏิมนฺตโก มยา ฯ

[๑๓๕๘] สุพฺภา ๑ สุภา สุปฺปฏิมุกฺกกมฺพู ๒ ปคฺคยฺห โสวณฺณมยาย ปาฏิยา ภุญฺชสฺสุ ภตฺตํ อิติ มํ วเทติ สทฺธา วิตฺตา ๓ ตมหํ โนติ พฺรูมิ ฯ

[๑๓๕๙] เอตาทิสํ พฺราหฺมณ ทิสฺวาน ยกฺขํ ปุจฺเฉยฺย โปโส สุขมาสสาโน ๑ อุฏฺเฐหิ นํ ปญฺชลิกาภิปุจฺฉ เทวี นุสิ ตฺวํ อุท มานุสีนุ ฯ

[๑๓๖๐] ยํ ตฺวํ สุเขนาภิสเมกฺขเส มํ ภุญฺชสฺสุ ภตฺตํ อิติ มํ วเทสิ ปุจฺฉามิ ตํ นาริ มหานุภาเว เทวี นุสิ ตฺวํ อุท มานุสีนุ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สังขชาดก”