๑๐. มณิชาดก

[๙๖๓] จิรสฺสํ วต ปสฺสามิ สหายํ มณิธารินํ สุกตา ๕ มสฺสุกุตฺติยา โสภเต วต เม สขา ฯ

[๙๖๔] ปรูฬฺหกจฺฉนขโลโม อหํ กมฺเม สุพฺยาวโฏ จิรสฺสํ นหาปิตํ ลทฺธา โลมนฺตมชฺชหารยิ ๖ ฯ

[๙๖๕] ยํ นุ โลมํ อหาเรสิ ทุลฺลภํ ลทฺธกปฺปกํ อถ กิญฺจิ หิ เต สมฺม กณฺเฐ กึนิกิลายติ ๗ ฯ

[๙๖๖] มนุสฺสสุขุมาลานํ มณิ กณฺเฐสุ ลมฺพติ เตสาหํ อนุสิกฺขามิ มา ตฺวํ มญฺญิ ทวา กตํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มณิชาดก”