[๑๐๑๘] สํวิคฺครูโป ปริสาย มชฺเฌ โส พฺราหฺมโณ สตฺตุภสฺตํ ปมุญฺจิ อถ นิกฺขมิ อุรโค อุคฺคเตโช อาสีวิโส สปฺโป ผณํ กริตฺวา ฯ

[๑๐๑๙] สุลทฺธลาภา ชนกสฺส รญฺโญ โย ปสฺสติ เสนกํ สาธุปญฺญํ วิวฏฺฏจฺฉโท ๑ นุสิ สพฺพทสฺสี ญาณํ นุ เต พฺราหฺมณ ภึสรูปํ อิมานิ เม สตฺตสตานิ อตฺถิ คณฺหาหิ สพฺพานิ ททามิ ตุยฺหํ ตยา หิ เม ชีวิตมชฺช ลทฺธํ อโถปิ ภริยายมกาสิ โสตฺถึ ฯ

[๑๐๒๐] น ปณฺฑิตา เวตฺตนมาทิยนฺติ จิตฺราหิ คาถาหิ สุภาสิตาหิ อิโตปิ เต พฺราหฺมณ ททนฺตุ วิตฺตํ อาทาย ตฺวํ คจฺฉ สกํ นิเกตนฺติ ฯ เสนกชาตกํ สตฺตมํ ฯ ___________

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสนกชาดก”