[๑๐๕๔] ตํ มํ วีณายตํ สนฺตํ สาขาย จ ลตาย จ สมนุกฺกมนฺตา ปาเทหิ โสตฺถึ สาขมิคา คตา ฯ

[๑๐๕๕] ตํ มํ น ตปฺปตี ๔ พนฺโธ วโธ ๕ เม น ตเปสฺสติ่ สุขมาหริตํ เตสํ เยสํ รชฺชมการยึ ฯ

[๑๐๕๖] เอสา เต อุปมา ราช ตํ สุณาหิ อรินฺทมํ ๖ รญฺญา รฏฺฐสฺส โยคฺคสฺส พลสฺส นิคมสฺส จ สพฺเพสํ สุขเมตพฺพํ ขตฺติเยน ปชานตาติ ฯ มหากปิชาตกํ ทุติยํ ฯ ___________

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหากปิชาดก”