[๑๑๓๓] โส นูนาหํ อิโต คนฺตฺวา รญฺโญ มุตฺโต นิเวสนา อคฺโคทกานิ ปิวิสฺสามิ ยูถสฺส ปุรโต วชํ ฯ

[๑๑๓๔] ตํ มํ กาเมหิ สมฺมตฺตํ รตฺตํ กาเมสุ มุจฺฉิตํ อานยี ภรโต ลุทฺโธ ๕ พาหิโก ภทฺทมตฺถุ เต ฯ

[๑๑๓๕] อนฺธการติมิสายํ ตุงฺเค อุปริ ปพฺพเต สา มํ สเณฺหน มุทุนา มา ปาทํ ขณิยสฺมนิ ๑ ฯ

[๑๑๓๖] อสํสยํ ชาติขยนฺตทสฺสี น คพฺภเสยฺยํ ปุนราวฏิสฺสํ ๒ อยมนฺติมา ปจฺฉิมคพฺภเสยฺยา ๓ ขีโณ เม สํสาโร ปุนพฺภวายาติ ฯ อฏฺฐสทฺทชาตกํ ทุติยํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัฏฐสัททชาดก”