๘. มหาโมรชาดก

[๑๙๖๑] สเจ หิ ตฺยาหํ ธนเหตุ คหิโต ๑ มา มํ อวธิ ชีวคาหํ คเหตฺวา รญฺโญ จ ๒ มํ สมฺม อุปนฺติ ๓ เนหิ มญฺเญ ธนํ ลจฺฉสินปฺปรูปํ ฯถ

[๑๙๖๒] น เม อยํ ตุยฺห วธาย อชฺช สมาหิโต จาปวโร ๔ ขุรปฺโป ปาสญฺจ ตฺยาหํ อธิปาตยิสฺสํ ยถาสุขํ คจฺฉตุ โมรราชา ฯ

[๑๙๖๓] ยํ สตฺต วสฺสานิ มมานุพนฺธิ รตฺตินฺทิวํ ขุปฺปิปาสํ สหนฺโต อถ กิสฺส มํ ปาสวสูปนีตํ ปมุตฺตเว อิจฺฉสิ พนฺธนสฺมา ฯ ปาณาติปาตา วิรโต นุสชฺช อภยนฺนุ เต สพฺพภูเตสุ ทินฺนํ ยํ มํ ตุวํ ปาสวสูปนีตํ ปมุตฺตเว อิจฺฉสิ พนฺธนสฺมา ฯ

[๑๙๖๔] ปาณาติปาตา วิรตสฺส พฺรูหิ๛ อภยญฺจ โย สพฺพภูเตสุ เทติ ปุจฺฉามิ ตํ โมรราเชตมตฺถํ อิติ ๑ จุโต กึ ลภเต สุขํ โส ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มหาโมรชาดก”