๑๐. มหาปิงคลชาดก

[329] Sabbo jano hiṃsito piṅgalena tasmiṃ mate paccayaṃ vedayanti piyo nu te āsi akaṇhanetto kasmā nu tvaṃ rodasi dvārapāla.

[330] Na me piyo āsi akaṇhanetto bhāyāmi paccāgamanāya tassa ito gato hiṃseyya maccurājaṃ so hiṃsito āneyya puna idha.

[331] Daḍḍho vāhasahassehi sitto ghaṭasatehi so Parikkhittā ca sā bhūmi mā bhāyi nāgamissatīti . Mahāpiṅgalajātakaṃ dasamaṃ. Upāhanavaggo navamo. -------- Tassuddānaṃ varupāhana khujja vikaṇṇakako asitābhuya pañcamavacchanakho dija pemavaruttama ekapadaṃ kumināmukha piṅgalakena dasa.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาปิงคลชาดก”