๒. อัฏฐสัททชาดก
[1129] Idaṃ pure ninnamāhu bahumacchaṃ mahodakaṃ āvāso bakarājassa pettikaṃ bhavanaṃ mama tyajja bhiṅgena yāpema okaṃ na vijjahāmase
[1130] Ko dutiyaṃ asīlissa bandhurassakkhi bhejjati ko me putte kulāvakaṃ mañca sotthiṃ karissati.
[1131] Sabbā parikkhatā pheggu yāva tassā gatī ahu khīṇabhakkho mahārāja sāre na ramatī ghuṇo.
[1132] Sā nūnāhaṃ ito gantvā rañño muttā nivesanā attānaṃ ramayissāmi dumasākhāniketinī .