[980] Evamāpajjate poso pāpiyo ca nigacchati yo ve hitāna vacanaṃ na karoti atthadassinaṃ.

[981] Evañca so hoti tatova pāpiyo yo uttamo adhamajanūpasevī passuttamaṃ adhamajanūpaseviṃ migādhipaṃ saravaraveganiddhutaṃ.

[982] Nihīyati puriso nihīnasevī na ca hāyetha kadāci tulyasevī seṭṭhamupagamañca udeti khippaṃ tasmā attano uttaraṃ bhajethāti. Manojajātakaṃ dutiyaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มโนชชาดก”