๑๔. ภูริปัญหาชาดก
[1463] Saccaṃ kira tuvampi bhūripañña yā tādisī sirī dhiti mati ca na tāyate bhāvavasūpanītaṃ yo yavakaṃ bhuñjasi appasūpaṃ.
[1464] Sukhaṃ dukkhena paripācayanto kālākālaṃ vicinaṃ chandachanno Atthassa dvārāni apāpuranto tenāhaṃ tussāmi yavodanena.
[1465] Kālañca ñatvā abhijihanāya mantehi atthaṃ paripācayitvā vijambhisaṃ sīhavijambhitāni tāyiddhiyā dakkhasi maṃ punāpi.
[1466] Sukhīpi heke na karonti pāpaṃ avaṇṇasaṃsaggabhayā puneke pahūsamāno vipulatthacintī kiṃkāraṇā me na karosi dukkhaṃ.