[1633] Tameva nāvaṃ abhiruyha sabbe evaṃ mayaṃ sotthi taremu pāraṃ na ve sugaṇhaṃ paṭhamena seṭṭhaṃ kaniṭṭhamāpāthagataṃ gahetvā yo cīdha majjhaṃ paviceyya gaṇhati save naro seṭṭhamupeti ṭhānaṃ.

[1634] Yathāpi te sāgaravārimajjhe sakammunā sotthi vahiṃsu vāṇijā anāgatatthaṃ paṭivijjhiyāna appampi nācceti ca bhūripañño.

[1635] Bālā ca mohena rasānugiddhā anāgataṃ appaṭivijjhiyatthaṃ paccuppanne sīdanti atthajāte samuddamajjhe yathā te manussā.

[1636] Anāgataṃ paṭikayirātha kiccaṃ mā maṃ kiccaṃ kiccakāle byadhesi taṃ tādisaṃ paṭikatakiccakāriṃ na taṃ kiccaṃ kiccakāle byadhesīti. Samuddavāṇijajātakaṃ tatiyaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สมุททวาณิชชาดก”