[1677] Sarañca juhati poso bahukāya gayāya ca doṇe timbarutitthasmiṃ sīghasote mahāvahe. Atra cassa hutaṃ hoti atra cassa samīhitaṃ atithismiṃ yo nisinnasmiṃ neko bhuñjati bhojanaṃ. Taṃ taṃ vadāmi kosiya dehi dānāni bhuñja ca Ariyamaggaṃ samārūha nekāsī labhate sukhaṃ.

[1678] Balisaṃ hi so nigilati dīghasuttaṃ sabandhanaṃ atithismiṃ yo nisinnasmiṃ eko bhuñjati bhojanaṃ. Taṃ taṃ vadāmi kosiya dehi dānāni bhuñja ca ariyamaggaṃ samārūha nekāsī labhate sukhaṃ.

[1679] Uḷāravaṇṇā vata brāhmaṇā ime ayañca vo sunakho kissa hetu uccāvacaṃ vaṇṇanibhaṃ vikubbati akkhātha no brāhmaṇā ke nu tumhe.

[1680] Cando ca suriyo ca ubho idhāgatā ayaṃ pana mātali devasārathi sakkohamasmi tidasānamindo eso ca kho pañcasikhoti vuccati.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. โกสิยชาดก”