[1862] Kiṃ tvaṃ nu tattheva tadā ahosi udāhu te koci taṃ etadakkhā vivaṭacchado nusi sabbadassī ñāṇaṃ nu te brāhmaṇa bhiṃsarūpaṃ.
[1863] Na cevāhaṃ tattha tadā ahosiṃ na cāpi me koci naṃ etadakkhā gāthāpadānañca subhāsitānaṃ atthaṃ tadānenti janinda dhīrā.
[1864] Ādāya pattaṃ paravīriyaghātiṃ cāpe saraṃ kiṃ vicikicchase tuvaṃ nuṇṇo saro sarabhaṃ hantu khippaṃ annaṃ hi etaṃ varapañña rañño.
[1865] Addhā pajānāmi ahaṃpi etaṃ annaṃ migo brāhmaṇa khattiyassa Pubbe katañca apacāyamāno tasmā migaṃ sarabhaṃ no hanāmi.