[1876] Na me veraṃ tayā saddhiṃ koṭṭho mayhaṃ na vijjati iṇaṃ muñcāmiṇaṃ dammi sampatto koṭisimbaliṃ nidhiṃpi tattha nidahāmi evaṃ jānāhi kosiya.

[1877] Kīdisaṃ te iṇadānaṃ iṇamokkho ca kīdiso Nidhinidhānamakkhāhi atha pāsā pamokkhasi.

[1878] Ajātapakkhā taruṇā puttakā mayhaṃ kosiya te maṃ bhatā bharissanti tasmā tesaṃ iṇaṃ dade. Mātā pitā ca me vuḍḍhā jiṇṇakā gatayobbanā tesaṃ tuṇḍena hātūna muñce pubbakataṃ iṇaṃ. Aññepi tattha sakuṇā khīṇapakkhā sudubbalā tesaṃ puññatthiko dammi taṃ nidhiṃ āhu paṇḍitā. Īdisaṃ me iṇadānaṃ iṇamokkho ca īdiso nidhinidhānamakkhāmi evaṃ jānāhi kosiya.

[1879] Bhaddako vatāyaṃ pakkhī dijo paramadhammiko ekaccesu manussesu ayaṃ dhammo na vijjati. Bhuñja sāliṃ yathākāmaṃ saha sabbehi ñātibhi punapi suva passemu piyaṃ me tava dassanaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาลิเกทารชาดก”