[1998] Yathā yācitakaṃ yānaṃ yathā yācitakaṃ dhanaṃ evaṃ sampadamevetaṃ yaṃ parato dānapaccayā na cāhametamicchāmi yaṃ parato dānapaccayā sayaṃ katāni puññāni taṃ me āveṇiyaṃ dhanaṃ sohaṃ gantvā manussesu kāhāmi kusalaṃ bahuṃ dānena samacariyāya saṃyamena damena ca yaṃ katvā sukhito hoti na ca pacchānutappati.

[1999] Imāni tāni khettāni imaṃ nikkhaṃ sakuṇḍalaṃ imā tā haritānupā imā najjo savantiyo imā tā pokkharaṇiyo rammā cākavākūpakujjitā maṇḍālakehi sañchannā padumuppalakehi ca yassimāni mamāyiṃsu kiṃ nu te disataṃ gatā. Tāni ca khettāni so bhūmibhāgo teyeva ārāmavanūpacārā tameva mayhaṃ janataṃ apassato suññañca me nārada khāyate disā.

[2000] Diṭṭhā mayā vimānāni obhāsantā catuddisā sammukhā devarājassa tidasānañca sammukhā. Vutthaṃ me bhavanaṃ dibyaṃ bhuttā kāmā amānusā tāvatiṃsesu devesu sabbakāmasamiddhisu. Sohaṃ etādisaṃ hitvā puññāyamhi idhāgato dhammameva carissāmi nāhaṃ rajjena atthiko. Adaṇḍāvacaraṃ maggaṃ sammāsambuddhadesitaṃ taṃ maggaṃ paṭipajjissaṃ yena gacchanti subbatāti. Sādhinarājajātakaṃ ekādasamaṃ. -------------

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. สาธินราชชาดก”