[2100] Pañca paṇḍitā mayaṃ bhadante Sabbe pañjalikā upaṭṭhitā taṃ tvaṃ no abhibhuyya issarosi sakkova bhūtappati devarājā etampi disvāna ahaṃ vadāmi pañño nihīno sirimāva seyyo.

[2101] Dāsova paññassa yasassi bālo atthesu jātesu tathāvidhesu yaṃ paṇḍito nipuṇaṃ saṃvidheti sammohamāpajjati tattha bālo etampi disvāna ahaṃ vadāmi paññova seyyo na yasassi bālo.

[2102] Addhā hi paññāva sataṃ pasatthā kantā sirī bhogaratā manussā ñāṇañca buddhānamatulyarūpaṃ paññaṃ na acceti sirī kadāci.

[2103] Yantaṃ apucchimha akittayī no mahosadha kevaladhammadassi gavaṃsahassaṃ usabhañca nāgaṃ ājaññayutte ca rathe dasa ime pañhassa veyyākaraṇena tuṭṭho Dadāmi te gāmavarāni soḷasāti. Sirimandajātakaṃ catutthaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ศิริมันทชาดก”