[2192] Sacepi vāto girimāvaheyya cando ca suriyo ca chamā pateyyuṃ sabbā ca najjo paṭisotaṃ vajeyyuṃ na tvevahaṃ rāja musā bhaṇeyyaṃ. Nabhaṃ phaleyya udadhi visusse saṃvatteyya bhūtadharā vasundharā siluccayo meru samūlamubbahe na tvevahaṃ rāja musā bhaṇeyyaṃ.

[2193] Addhā hi dubbissasametamāhu yaṃ mānuso vissase amānusamhi sace ca maṃ yācasi etamatthaṃ dakkhemu te nāga nivesanāni.

[2194] Tumhe khottha ghoravisā uḷārā mahātejā khippakopī ca hotha mama kāraṇā bandhanasmā pamutto arahasi no jānitave katāni.

[2195] So paccataṃ niraye ghorarūpe mā kāyikaṃ sātamalattha kiñci peḷāya bandho maraṇaṃ upetu yo tādisaṃ kammakataṃ na jāne.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. จัมเปยยชาดก”