[2253] Passāmi vohaṃ dahariṃ kumāriṃ mattūpamaṃ ketakapupphanettaṃ abhutvā bhoge paṭhame vayasmiṃ ādāya maccu vajate kumāriṃ. Yuvā sujāto sumukho sudassano sāmo kusumbhaparikiṇṇamassu hitvāna kāme paṭigaccha gehaṃ anujāna maṃ pabbajissāmi deva.

[2254] Sākhāhi rukkho labhate samaññaṃ pahīnasākhaṃ pana khāṇumāhu pahīnaputtassa mamajja bhoti Vāseṭṭhi bhikkhācariyāya kālo.

[2255] Aghasmiṃ koñcāva yathā himaccaye katāni jālāni padāleyyu haṃsā gacchanti puttā ca patī ca mayhaṃ sāhaṃ kathaṃ nānuvaje pajānaṃ.

[2256] Ete bhutvā vamitvā ca pakkamanti vihaṅgamā ye ca bhutvā na vamiṃsu te me hatthatthamāgatā. Avami brāhmaṇo kāme so tvaṃ paccāvamissasi vantādo puriso rāja na so hoti pasaṃsiyo.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. หัตถิปาลชาดก”