[2335] Ito ujuṃ uttarāyaṃ disāyaṃ atikkamma so satta girī brahante suvaṇṇapasso nāma giri uḷāro saṃpupphito kiṃpurisānuciṇṇo. Āruyha selaṃ bhavanaṃ kinnarānaṃ olokaya pabbatapādamūlaṃ atha dakkhasī meghasamānavaṇṇaṃ nigrodharājaṃ aṭṭhasahassapādaṃ . Tatthacchati kuñjaro chabbisāṇo sabbaseto duppasaho parebhi rakkhanti naṃ aṭṭhasahassanāgā īsādantā vātajavappahārino. Tiṭṭhanti te tumūlamassasantā kuppanti vātassapi eritassa manussabhūtaṃ pana tattha disvā bhasmaṃ kareyyuṃ nāssa rajopi tassa.

[2336] Bahū hi me rājakulamhi santi pilandhanā jātarūpassa devi muttā maṇī veḷuriyāmayā ca kiṃ kāhasi dantapilandhanena māretukāmā kuñjaraṃ chabbisāṇaṃ udāhu ghātessasi luddaputte.

[2337] Sā issitā dukkhitā casmi ludda uddhañca sussāmi anussarantī karohi me luddaka etamatthaṃ dassāmi te gāmavarāni pañca.

[2338] Katthacchati katthamupeti ṭhānaṃ vīthissa kā nhānagatassa hoti kathañhi so nhāyati nāgarājā kathaṃ vijānemu gatiṃ gajassa.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ฉัททันตชาดก”