[2399] Saṅketheva amittasmiṃ mittasmiṃpi na vissase abhayā bhayamuppannaṃ api mūlāni kantati. Kathaṃ nu vissase tyamhi yenāsi kalaho kato niccayattena ṭhātabbaṃ so disabbhi na rajjati. Vissāsaye na ca naṃ vissaseyya asaṅkito saṅkito ca bhaveyya Tathā tathā viññū parakkameyya yathā yathā bhāvaṃ paro na jaññā.

[2400] Te devavaṇṇā sukhumālarūpā ubho samā sujayā puññakkhandhā upāgamuṃ karampiyaṃ acelaṃ missībhūtā assavāhāva nāgā.

[2401] Tato have paṇḍarako acelaṃ sayamevupāgamma idaṃ avoca muttajjahaṃ sabbabhayātivatto na hi nūna tuyhaṃ manaso piyamhā.

[2402] Piyo hi me āsi supaṇṇarājā asaṃsayaṃ paṇḍarakena saccaṃ so rāgaratto ca akāsi etaṃ pāpakammaṃ sampajāno na mohā.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ปัณฑรกชาดก”