[2499] Taṃ bhūmibhāgehi upetarūpaṃ asakkharā ceva mudū sabhā ca nīcātiṇā apparajā ca bhūmi pāsādikā yattha jahanti sokaṃ. Anāvakalā veḷuriyūpanīlā catuddisaṃ ambavanaṃ surammaṃ pakkā ca pesī ca phalā suphullā niccotukā dhārayanti phalāni.

[2500] Tesaṃ vanānaṃ naradeva majjhe nivesanaṃ bhassarasannikāsaṃ rajataggaḷaṃ sovaṇṇamayaṃ uḷāraṃ obhāsati vijjurivantalikkhe. Maṇimayā sovaṇṇamayā uḷārā anekacittā sasataṃ sunimmitā paripūrā kaññāhi alaṅkatāhi suvaṇṇakāyūradharāhi rāja. So saṅkhapālo taramānarūpo pāsādamāruyha anomavaṇṇo sahassathambhaṃ atulānubhāvaṃ Yatthassa bhariyā mahesī ahosi. Ekā ca nārī taramānarūpā ādāya veḷuriyamayaṃ mahagghaṃ subhaṃ maṇiṃ jātimantūpapannaṃ acoditā āsanamabbhihāsi. Tato maṃ hatthe urago gahetvā nisīdayī pāmukhaāsanasmiṃ idamāsanaṃ atra bhavaṃ nisīdatu bhavañhi me aññataro garūnaṃ. Aññā ca nārī taramānarūpā ādāya vāriṃ upasaṅkamitvā pādāni pakkhālayi me janinda bhariyāva bhattū patino piyassa. Aparā ca nārī taramānarūpā paggayha sovaṇṇamayāya pātiyā anekasūpaṃ vividhaṃ viyañjanaṃ upanāmayī bhatta manuññarūpaṃ. Turiyehi maṃ bhārata bhuttavantaṃ upaṭṭhahuṃ bhattu mano viditvā tatuttariṃ maṃ nipatī mahantaṃ Dibbehi kāmehi anappakehi.

[2501] Bhariyā mametā tisatā aḷāra sabbattamajjhā padumuttarābhā aḷāra etāsu te kāmakārā dadāmi te tā paricārayassu.

[2502] Saṃvaccharaṃ dibbarasānubhutvā tadāssuhaṃ uttari paccabhāsiṃ nāgassidaṃ kinti kathañca laddhaṃ kathajjhagamāsi vimānaseṭṭhaṃ. Adhicca laddhaṃ parināmajante sayaṃ kataṃ udāhu devehi dinnaṃ pucchāmi taṃ nāgarājetamatthaṃ kathajjhagamāsi vimānaseṭṭhaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สังขปาลชาดก”