[2507] Na me bhayaṃ anvagataṃ mahantaṃ tejo na sakkā mama tebhihantuṃ satañca dhammāni sukittitāni samuddavelāva duraccayāni. Cātuddasiṃ pañcadasiṃ aḷāra uposathaṃ niccamupāvasāmi athāgamuṃ soḷasa bhojaputtā rajjuṃ gahetvāna daḷhañca pāsaṃ. Bhetvāna nāsaṃ atikassa rajjuṃ nayiṃsu maṃ samparigayha luddā etādisaṃ dukkhamahaṃ titikkhaṃ uposathaṃ appaṭikopayanto.

[2508] Ekāyane taṃ pathe addasaṃsu Balena vaṇṇena cupetarūpaṃ siriyā paññāya ca bhāvitosi kimatthiyaṃ nāga tapo karosi.

[2509] Na puttahetu na dhanassa hetu na āyuno cāpi aḷāra hetu manussayoniṃ abhipatthayāno tasmā parakkamma tapo karomi.

[2510] Tvaṃ lohitakkho vihatantaraṃso alaṅkato kappitakesamassu surosito lohitacandanena gandhabbarājāva disā pabhāsasi. Deviddhipattosi mahānubhāvo sabbehi kāmehi samaṅgibhūto pucchāmi taṃ nāgarājetamatthaṃ seyyo ito kena manussaloko.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สังขปาลชาดก”