[๘๐๗] ในกาลไหนๆ เวรในโลกนี้ ย่อมไม่ระงับด้วยเวรเลย แต่ย่อมระงับ ได้ด้วยความไม่มีเวร ธรรมนี้เป็นของเก่า. จบ ทีฆีติโกสลชาดกที่ ๑.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ทีฆีติโกสลชาดก”