[๙๙๗] อวสึ อหํ ตุยฺหํ ตีหํ อคาเร อนฺเนน ปาเนน อุปฏฺฐิโตสฺมิ มิตฺโต มมาสิ วิสชฺชามหํ ตํ กามํ ฆรํ อุตฺตมปญฺญ คจฺฉ ฯ อปิ หายตุ นาคกุลสฺส ๓ อตฺโถ อลมฺปิ เม นาคกญฺญาย เหตุ ๔ โส ตฺวํ สเกเนว สุภาสิเตน มุตฺโตสิ เม อชฺช วธาย ปญฺญ ฯ

[๙๙๘] หนฺท ตุวํ ยกฺข มมมฺปิ เนหิ สสฺสุรํ นุ เต ๑ อตฺถํ มยี จรสฺสุ อหมฺปิ นาคาธิปตีวิมานํ ๒ ทกฺเขมิ ๓ นาคสฺส อทิฏฺฐปุพฺพํ ฯ

[๙๙๙] ยํ เว นรสฺส อหิตาย อสฺส น ตํ ปญฺโญ อรหติ ทสฺสนาย อถ เกน วณฺเณน อมิตฺตคามํ ตุวมิจฺฉสิ อุตฺตมปญฺญ คนฺตุํ ฯ

[๑๐๐๐] อทฺธา ปชานามิ อหมฺปิ เอตํ น ตํ ปญฺโญ อรหติ ทสฺสนาย ปาปญฺจ เม นตฺถิ กตํ กุหิญฺจิ ตสฺมา น สงฺเก มรณาคมาย ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”