[997] |997.1| Avasiṃ ahaṃ tuyhaṃ tīhaṃ agāre annena pānena upaṭṭhitosmi mitto mamāsi visajjāmahaṃ taṃ kāmaṃ gharaṃ uttamapañña gaccha. |997.2| Api hāyatu nāgakulassa attho alampi me nāgakaññāya hetu so tvaṃ sakeneva subhāsitena muttosi me ajja vadhāya pañña.

[998] Handa tuvaṃ yakkha mamampi nehi sassuraṃ nu te atthaṃ mayī carassu ahampi nāgādhipatīvimānaṃ dakkhemi nāgassa adiṭṭhapubbaṃ.

[999] Yaṃ ve narassa ahitāya assa na taṃ pañño arahati dassanāya atha kena vaṇṇena amittagāmaṃ tuvamicchasi uttamapañña gantuṃ.

[1000] Addhā pajānāmi ahampi etaṃ na taṃ pañño arahati dassanāya pāpañca me natthi kataṃ kuhiñci tasmā na saṅke maraṇāgamāya.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”