[328] Sabbantaṃ itihītihanti sabbantaṃ itihītihaṃ itikirāya paramparāya piṭakasampadāya takkahetu nayahetu ākāraparivitakkena diṭṭhinijjhānakkhantiyā na sāmaṃ sayamabhiññātaṃ na attapaccakkhaṃ dhammaṃ kathayiṃsūti sabbantaṃ itihītihaṃ.
[329] Sabbantaṃ takkavaḍḍhananti sabbantaṃ takkavaḍḍhanaṃ vitakka- vaḍḍhanaṃ saṅkappavaḍḍhanaṃ kāmavitakkavaḍḍhanaṃ byāpādavitakkavaḍḍhanaṃ vihiṃsāvitakkavaḍḍhanaṃ ñātivitakkavaḍḍhanaṃ janapadavitakkavaḍḍhanaṃ amaravitakkavaḍḍhanaṃ parānuddayatāpaṭisaṃyuttavitakkavaḍḍhanaṃ lābhasakkāra- silokapaṭisaṃyuttavitakkavaḍḍhanaṃ anavaññattipaṭisaṃyuttavitakkavaḍḍhananti sabbantaṃ takkavaḍḍhanaṃ.
[330] Nāhaṃ tattha abhiraminti na vindiṃ nādhigacchiṃ na paṭilabhinti nāhaṃ tattha abhiramiṃ. Tenāha so brāhmaṇo yeme pubbe viyākaṃsu (iccāyasmā hemako) huraṃ gotamasāsanā iccāsi iti bhavissati sabbantaṃ itihītihaṃ sabbantaṃ takkavaḍḍhanaṃ nāhaṃ tattha abhiraminti.
[331] Tvañca me dhammamakkhāhi taṇhānigghātanaṃ muni Yaṃ viditvā sato caraṃ tare loke visattikaṃ.