๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐)
[122] |122.82| Jāyantassa vipassissa āloko vipulo ahu paṭhavī ca pakampittha sasāgarā sapabbatā. |122.83| Nemittā ca viyākaṃsu buddho loke bhavissati aggo ca sabbasattānaṃ janataṃ uddharissati. |122.84| Nemittānaṃ suṇitvāna jātipūjaṃ akāsahaṃ edisā pūjanā natthi yādisā jātipūjanā. |122.85| Saṃharitvāna kusalaṃ sakaṃ cittaṃ pasādayiṃ jātipūjaṃ karitvāna tattha kālaṃ kato ahaṃ. |122.86| Yaṃ yaṃ yonūpapajjāmi devattaṃ atha mānusaṃ sabbe satte atītomhi jātipūjāyidaṃ phalaṃ. |122.87| Dhātiyo maṃ upaṭṭhanti mama cittavasānugā na te sakkonti kopetuṃ jātipūjāyidaṃ phalaṃ. |122.88| Ekanavute ito kappe yaṃ pūjamakariṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi jātipūjāyidaṃ phalaṃ. |122.89| Supāricariyā nāma catuttiṃsa janādhipā ito tatiyakappamhi cakkavattī mahabbalā. |122.90| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā jātipūjako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Jātipūjakattherassa apadānaṃ samattaṃ. Uddānaṃ parivārasumaṅgalyā saraṇāsanapupphikā citapūjī buddhasaññī maggupaṭṭhānajātinā Gāthāyo navuti vuttā gaṇitāyo vibhāvihīti. Mahāparivāravaggo dvādasamo. ----------