๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๑๙๒)

[194] |194.6| Yadā vanavāsiko isi tiṇaṃ lāyāmi satthuno sabbe padakkhiṇāvattā paṭhabyā nipatiṃsu te. |194.7| Tamahaṃ tiṇamādāya santhariṃ dharaṇimuttame tīṇeva tālapattāni āharitvānahaṃ tadā. |194.8| Tidaṇḍe chadanaṃ katvā siddhatthassa adāsahaṃ sattāhaṃ dhārayuṃ tattha devamānusa satthuno. |194.9| Catunavute ito kappe yaṃ tiṇaṃ adadiṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi tiṇadānassidaṃ phalaṃ. |194.10| Pañcasaṭṭhimhito kappe cattārosuṃ mahaddhanā sattaratanasampannā cakkavattī mahabbalā. |194.11| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā tiṇasanthāradāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Tiṇasanthāradāyakattherassa apadānaṃ samattaṃ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๑๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๑๙๒)”