๕. รังสิสัญญกเถราปทาน (๒๑๕)
[217] |217.21| Udentaṃ sataraṃsīva pītaraṃsīva bhāṇumaṃ byagghusabhaṃva pavaraṃ sujātaṃ pabbatantare. |217.22| Buddhassa ānubhāvo so jalate pabbatantare raṃse cittaṃ pasādetvā kappaṃ saggamhi modahaṃ. |217.23| Avasesesu kappesu kusalaṃ karitaṃ mayā tena cittappasādena buddhānussatiyāpica. |217.24| Tiṃsakappasahasseto yaṃ saññamalabhiṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi buddhasaññāyidaṃ phalaṃ. |217.25| Sattapaññāsakappamhi eko āsiṃ janādhipo sujāto nāma nāmena cakkavatti mahabbalo. |217.26| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā raṃsisaññako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Raṃsisaññakattherassa apadānaṃ samattaṃ.