๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน (๒๗๒)
[274] |274.5| Mama saṅkappamaññāya satthā lokagganāyako manomayena kāyena iddhiyā upasaṅkami. |274.6| Satthāraṃ upasaṅkantaṃ vanditvā purisuttamaṃ pasannacitto sumano tilamuṭṭhimadāsahaṃ. |274.7| Ekanavute ito kappe yaṃ dānamadadiṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi tilamuṭṭhiyidaṃ phalaṃ. |274.8| Ito soḷasakappamhi gandhiyo nāma khattiyo sattaratanasampanno cakkavatti mahabbalo. |274.9| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā tilamuṭṭhiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Tilamuṭṭhiyattherassa apadānaṃ samattaṃ.