๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน (๒๙๐)
[292] |292.43| Cullāsītisahassāni pabbajimha akiñcanā tesaṃ pubbaṅgamo āsiṃ uttamatthassa pattiyā. |292.44| Sarāgā samohā cete vippasannamanāvilaṃ upaṭṭhahiṃsu sakkaccaṃ pasannā sehi pāṇihi. |292.45| Khīṇāsavā vantadosā katakiccā anāsavā phariṃsu mettacittena sayambhū aparājitā. |292.46| Tesaṃ upaṭṭhahitvāna sambuddhānaṃ paṭissato maraṇañca anuppattā devattañca agamhase. |292.47| Catunavute ito kappe yaṃ sīlamanupālayiṃ duggatiṃ nābhijānāmi saññamassa idaṃ phalaṃ. |292.48| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime. Chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā pubbaṅgamaniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Pubbaṅgamaniyattherassa apadānaṃ samattaṃ. Uddānaṃ paṇṇaṃ phalaṃ uggamiyo ekapupphī ca māghavo Upaṭṭhākopadānañca pabbajjā ca upaṭṭhitaṃ. Pubbaṅgamo ca gāthāyo aṭṭhatāḷīsa kittitā. Paṇṇadāyakavaggo ekūnatiṃso. ------