๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)
[339] |339.75| Nagare bandhumatiyā ahosiṃ parakammiko parakammāyane yutto parabhattaṃ apassito. |339.76| Rahogato nisīditvā evaṃ cintesahaṃ tadā buddho loke samuppanno adhikāro ca natthi me. |339.77| Kālo gatiṃ me sodhetuṃ khaṇo me paṭipādito dukkho nirayasamphasso apuññānaṃ hi pāṇinaṃ. |339.78| Evāhaṃ cintayitvāna kammasāmiṃ upāgamiṃ ekāhaṃ kammaṃ yācitvā pavanaṃ pāvisiṃ ahaṃ. |339.79| Tiṇakaṭṭhañca valliñca āharitvānahantadā tidaṇḍake ṭhapetvāna akaṃ tiṇakuṭiṃ ahaṃ. |339.80| Saṅghassatthāya kuṭikaṃ niyyādetvāna taṃ ahaṃ tadaheyeva āgantvā kammāsāmiṃ upāgamiṃ. |339.81| Tena kammena sukatena tāvatiṃsaṃ agañchahaṃ tattha me sukataṃ byamhaṃ tiṇakuṭikāya nimmitaṃ. Itthaṃ sudaṃ āyasmā tiṇakuṭidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Tiṇakuṭidāyakattherassa apadānaṃ samattaṃ.