๑. อุปาลีเถราปทาน (๔๑)
[43] |43.1| Khīṇāsavasahassehi parivuto lokanāyako vivekamanuyutto so gacchate paṭisallituṃ. |43.2| Ajinena nivatthohaṃ tidaṇḍaparicāraṇo bhikkhusaṅghaparibyuḷhaṃ addasaṃ lokanāyakaṃ. |43.3| Ekaṃsaṃ ajinaṃ katvā sīse katvāna añjaliṃ sambuddhaṃ abhivādetvā santhaviṃ lokanāyakaṃ. |43.4| Yathāṇḍajā ca saṃsedā opapātī jalambujā kākādipakkhino sabbe antalikkhe sadā carā . |43.5| Ye keci pāṇabhūtatthi saññino vā asaññino sabbe te tava ñāṇamhi anto honti samogadhā. |43.6| Gandhā ca pabbateyyā ye himavante naguttame sabbe te tava sīlamhi kalāyopi na yujjare. |43.7| Mohandhakārapakkhanno ayaṃ loko sadevako tava ñāṇamhi jotante andhakārā vidhaṃsitā. |43.8| Yathā atthaṅgate suriye honti sattā tamogatā evaṃ buddhe anuppanne hoti loko tamogato. |43.9| Yathodayanto ādicco vinodeti tamaṃ sadā tatheva tvaṃ buddhaseṭṭha viddhaṃsesi tamaṃ sadā. Itthaṃ sudaṃ āyasmā upāli thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Upālittherassa apadānaṃ samattaṃ.