๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน (๑๓๐)

[132] |132.97| Himavantassavidūre gotamo nāma pabbato nānārukkhehi sañchanno mahābhūtagaṇālayo. |132.98| Vemajjhamhi ca tassāsi assamo abhinimmito purakkhato sasissehi vasāmi assame ahaṃ. |132.99| Āyantu me sissagaṇā padumaṃ āharantu me buddhapūjaṃ karissāmi dipadindassa tādino. |132.100| Evanti te paṭissutvā padumaṃ āhariṃsu me tathā nimittaṃ katvāhaṃ buddhassa abhiropayiṃ. |132.101| Sisse tadā samānetvā sādhukaṃ anusāsahaṃ mā kho tumhe pamajjittha appamādo sukhāvaho. Itthaṃ sudaṃ āyasmā padumapūjako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Padumapūjakattherassa apadānaṃ samattaṃ. Uddānaṃ sereyyako pupphathūpi pāyāsodaki thomako āsani phalasaññī ca gandhapadumapupphiyo pañcuttarasatā gāthā gaṇitā atthadassibhi. Sereyyavaggo terasamo. ---------

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๑๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน (๑๓๐)”