๗. นิคคุณฑิปุปผิยเถราปทาน (๓๒๗)
[329] |329.39| Yadā devo devakāyā cavati āyusaṅkhayā tayo saddā niccharanti devānaṃ anumodataṃ. |329.40| Ito bho sugatiṃ gaccha manussānaṃ sahabyataṃ manussabhūto saddhamme labha saddhaṃ anuttaraṃ. |329.41| Sā te saddhā niviṭṭhassa mūlajātā patiṭṭhitā yāvajīvaṃ asaṃhirā saddhamme supavedite. |329.42| Kāyena kusalaṃ katvā vācāya kusalaṃ bahuṃ manasā kusalaṃ katvā abyāpajjhaṃ nirūpadhiṃ. |329.43| Tato opadhikaṃ puññaṃ katvā dānena taṃ bahuṃ aññe pavare saddhamme brahmacariye nivesaya. |329.44| Imāya anukampāya devadevaṃ yathā vidū cavantaṃ anumodanti ehi deva punappunaṃ. |329.45| Saṃviggohaṃ tadā āsiṃ devasaṅghe samāgate kaṃsu nāma ahaṃ yoniṃ gamissāmi ito cuto. |329.46| Mama saṃvegamaññāya samaṇo bhāvitindriyo mamuddharitukāmo so āgacchi mama santikaṃ. |329.47| Sumano nāma nāmena padumuttarasāvako atthadhammānusāsitvā saṃvejesi mamantadā. Dvādasamaṃ bhāṇavāraṃ. |329.48| Tassāhaṃ vacanaṃ sutvā buddhe cittaṃ pasādayiṃ. Taṃ dhīraṃ abhivādetvā tattha kālaṃ kato ahaṃ. |329.49| Upapajjiṃ sa tattheva sukkamūlena codito vasanto mātukucchimhi puna dhāretu mātuyā. |329.50| Tamhā kāyā cavitvāna tidase upapajjahaṃ etthantare na passāmi domanassaṃ ahaṃ tadā. |329.51| Tāvatiṃsā cavitvāna mātukucchiṃ samokkamiṃ nikkhamitvāna kicchimhā kiñci dukkhaṃ ajānihaṃ. Itthaṃ sudaṃ āyasmā nigguṇḍipupphiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Nigguṇḍipupphiyattherassa apadānaṃ samattaṃ.