๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)

[339] |339.75| Nagare bandhumatiyā ahosiṃ parakammiko parakammāyane yutto parabhattaṃ apassito. |339.76| Rahogato nisīditvā evaṃ cintesahaṃ tadā buddho loke samuppanno adhikāro ca natthi me. |339.77| Kālo gatiṃ me sodhetuṃ khaṇo me paṭipādito dukkho nirayasamphasso apuññānaṃ hi pāṇinaṃ. |339.78| Evāhaṃ cintayitvāna kammasāmiṃ upāgamiṃ ekāhaṃ kammaṃ yācitvā pavanaṃ pāvisiṃ ahaṃ. |339.79| Tiṇakaṭṭhañca valliñca āharitvānahantadā tidaṇḍake ṭhapetvāna akaṃ tiṇakuṭiṃ ahaṃ. |339.80| Saṅghassatthāya kuṭikaṃ niyyādetvāna taṃ ahaṃ tadaheyeva āgantvā kammāsāmiṃ upāgamiṃ. |339.81| Tena kammena sukatena tāvatiṃsaṃ agañchahaṃ tattha me sukataṃ byamhaṃ tiṇakuṭikāya nimmitaṃ. Itthaṃ sudaṃ āyasmā tiṇakuṭidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Tiṇakuṭidāyakattherassa apadānaṃ samattaṃ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๓๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)”