๑. มหากัจจายนเถราปทาน
[121] |121.1| Padumuttaro nāma jino anejo ajitañjino satasahasse kappānaṃ ito uppajji nāyako. |121.2| Vīro kamalapattakkho sasaṅkavimalānano kañcanatacasaṅkāso ravidittisamappabho. |121.3| Sattanettamanoharī varalakkhaṇabhūsito sabbavākyapathātīto manujāmarasakkato. |121.4| Sambuddho bodhayaṃ satte vātiho madhurassaro karuṇānaddhasantāno parisāsu visārado. |121.5| Deseti madhuraṃ dhammaṃ catusaccupasaṃhitaṃ nimugge mohapaṅkamhi samuddharati pāṇino. |121.6| Tadā ekacaro hutvā tāpaso himavālayo nabhasā mānusaṃ lokaṃ gacchanto jinamaddasaṃ. |121.7| Upecca santikaṃ tassa assosiṃ dhammadesanaṃ vaṇṇayantassa dhīrassa sāvakassa mahāguṇaṃ. |121.8| Saṅkhittena mayā vuttaṃ vitthārena pakāsayaṃ parisaṃ mañca toseti yathā kaccāyano ayaṃ. Itthaṃ sudaṃ āyasmā mahākaccāyano thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Mahākaccāyanattherassa apadānaṃ samattaṃ.