[223] Upagantuṃ kadā ceva kati antaravassa ca na icchanti ca sañcicca ukkaḍḍhituṃ upāsako gilāno mātā ca pitā bhātā ca atha ñātako bhikkhubhatiko vihāro vāḷā cāpi siriṃsapā corā ceva pisācāpi daḍḍhā tadubhayena ca vuḷhodakena vuṭṭhāsi bahutarā ca dāyakā Lūkhappaṇītasappāya- bhesajjupaṭṭhakena ca itthī vesī kumārī ca paṇḍako ñātakena ca rājā corā dhuttā nidhi bhedā aṭṭhavidhena ca vajā satthā ca nāvā ca susire viṭabhāya ca ajjhokāse vassāvāso asenāsanakena ca chavakuṭikā chatte ca cāṭiyā ca upenti te katikā paṭissuṇitvā bahiddhā ca uposathā purimikā pacchimikā yathāñāyena yojaye akaraṇīyo pakkamati sakaraṇīyo tatheva ca dvīhatīhā ca puna [5]- sattāhakaraṇīyena ca sattāhanāgatā ceva āgaccheyya eyya vā vatthuddāne antarikā tantimaggaṃ nisāmayeti. Imamhi khandhake vatthu dvepaṇṇāsa. -------------

เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑๑๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “อันตรายของภิกษุผู้จำพรรษา”