[๖๒] โย สญฺญตานํ ปรทตฺตโภชินํ กาเลน สกฺกจฺจ ๔ ททาติ ยาคุํ ทสสฺส ฐานานิ อนุปฺปเวจฺฉติ อายุญฺจ วณฺณญฺจ สุขํ พลญฺจ ปฏิภาณมสฺส อุปชายเต ๕ ตโต ขุทํ ปิปาสํ ๖ พฺยปเนติ วาตํ โสเธติ วตฺถึ ปริณาเมติ ภตฺตํ ฯ เภสชฺชเมตํ สุคเตน วณฺณิตํ ฯ ตสฺมา หิ ยาคุํ อลเมว ทาตุํ นิจฺจํ มนุสฺเสน สุขตฺถิเกน ทิพฺพานิ วา ปตฺถยตา สุขานิ มนุสฺสโสภคฺคตมิจฺฉตา ๗ วาติ ฯ

[๖๓] อถโข ภควา ตํ พฺราหฺมณํ อิมาหิ คาถาหิ อนุโมทิตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปกฺกามิ ฯ อถโข ภควา เอตสฺมึ นิทาเน เอตสฺมึ ปกรเณ ๑ ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสิ อนุชานามิ ภิกฺขเว ยาคุญฺจ มธุโคฬกญฺจาติ ฯ

เล่มที่ ๕ มหาวรรค ภาค ๒๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องพราหมณ์ถวายยาคูและขนมปรุงด้วยน้ำหวาน”