เรื่องฉันกระเทียม

[187] Tena kho pana samayena bhagavā mahatiyā parisāya parivuto dhammaṃ desento nisinno hoti . aññatarena bhikkhunā lasuṇaṃ khāyitaṃ hoti . so ca mā bhikkhū byābāhiṃsūti ekamantaṃ nisīdi. Addasā kho bhagavā taṃ bhikkhuṃ ekamantaṃ nisinnaṃ disvāna bhikkhū āmantesi kinnu kho so bhikkhave bhikkhu ekamantaṃ nisinnoti . Etena bhante bhikkhunā lasuṇaṃ khāyitaṃ so ca mā bhikkhū byābāhiṃsūti ekamantaṃ nisinnoti . api nu kho bhikkhave bhikkhunā taṃ khāditabbaṃ yaṃ khāditvā evarūpāya dhammakathāya paribāhiro assāti . no hetaṃ bhanteti . na bhikkhave lasuṇaṃ khāditabbaṃ yo khādeyya āpatti dukkaṭassāti.

[188] Tena kho pana samayena āyasmato sārīputtassa udaravātābādho hoti . athakho āyasmā mahāmoggallāno yenāyasmā sārīputto tenupasaṅkami upasaṅkamitvā āyasmantaṃ sārīputtaṃ etadavoca pubbe te āvuso sārīputta udaravātābādho kena phāsu hotīti . lasuṇena me āvusoti . bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Anujānāmi bhikkhave ābādhappaccayā lasuṇaṃ khāditunti.

เล่มที่ ๗ จุลวรรค ภาค ๒๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องฉันกระเทียม”