ภัลลาติยชาดก
ว่าด้วยอายุของกินนร
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๑๕๓ · บรรทัด ๘๕๓๔ · ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

อรรถกถาชาดก ตอนที่ ๒ จาก ๒
เรื่องเล่า
มหาบพิตรทั้งสอง ทรงสดับเรื่องราวของกินนร ทั้งหลายมิใช่มนุษย์นี้แล้ว จงทรงเบิกบานพระทัย อย่าได้ทรงทำความทะเลาะกันเลย กรรมอันเป็นโทษ ของตน อย่าได้ทำให้มหาบพิตรทั้งสองต้องเดือดร้อน เหมือนกรรมอันเป็นโทษของตน ทำให้กินนรสองสามี ภรรยาเดือดร้อนอยู่ราตรีหนึ่ง ฉะนั้น. มหาบพิตรทั้งสอง ทรงสดับเรื่องราวของกินนร ทั้งหลายมิใช่มนุษย์นี้แล้ว จงทรงเบิกบานพระทัย อย่าได้ทรงทำความวิวาทบาดหมางกันเลย กรรมอัน เป็นโทษของตน อย่าได้ทำให้มหาบพิตรทั้งสองต้อง เดือดร้อน เหมือนกรรมอันเป็นโทษของตน ทำให้ กินนรสองสามีภรรยาเดือดร้อนอยู่ราตรีหนึ่ง ฉะนั้น.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อมานุสานํ ได้แก่ กินนรทั้งหลาย. บทว่า อตฺตกมฺมาปราโธ ได้แก่ กรรมโทษของตน. บทว่า กึปุริเสกรตฺตํ ความว่า กรรมโทษของตนอันทำให้พรากกันราตรีหนึ่ง ทำกินนรเหล่านั้นให้เดือดร้อน ฉันใด กรรมโทษของตนอย่าให้มหาบพิตรทั้งสองต้องเดือดร้อนฉันนั้นเลย.
พระนางมัลลิกาเทวี ทรงสดับพระธรรมเทศนาของพระตถาคตจ้าแล้วเสด็จลุกขึ้นจากอาสนะ ทรงประคองอัญชลี เมื่อจะทรงชมเชยพระทศพล จึงตรัสคาถาสุดท้ายความว่า
หม่อมฉันมีใจเลื่อมใส ตั้งใจฟังพระธรรมเทศนา ของพระองค์ ที่พระองค์ทรงแสดงประกอบไปด้วย เหตุต่าง ๆ ประกอบไปด้วยประโยชน์ พระองค์ทรง เปล่งพระสุรเสียงอันไพเราะ ดับความกระวนกระวาย ใจของหม่อมฉันได้ ข้าแต่พระสมณะเจ้า ผู้ทรงนำ ความสุขมาให้หม่อมฉัน ขอพระองค์จงทรงมีชนมชีพ ยืนนานเถิด.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิวิธ อธิมนา สุณามิหํ ความว่าข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ กระหม่อมฉันเป็นผู้ชื่นชมยินดี มีจิตเลื่อมใส ฟังพระธรรมเทศนาที่พระองค์ทรงแสดง ประดับประดาไปด้วยเหตุต่าง ๆ. บทว่า วจนปถํ ความว่า ทํานองคลองพระพุทธพจน์ ประกอบไปด้วยประโยชน์อันพระองค์ตรัสแล้วนั้น ๆ. บทว่า มุญฺจํ คิรํ นุทเสว เม ทรํ ความว่าเมื่อพระองค์ทรงเปล่งมธุรพจน์ อันเสนาะโสต ชื่อว่าบรรเทาแล้ว คือนำไปแล้วทีเดียว ซึ่งความกระวนกระวาย คือความเศร้าโศกในหทัยของหม่อมฉัน. บทว่า สมณ สุขาวห ชีว เม จิรํ ความว่า ข้าแต่พระมหาสมณะผู้พุทธเจ้าผู้เจริญ ผู้ทรงนำทิพยมานุษยโลกิยสมบัติ และโลกุตรสมบัติมาให้ ผู้เป็นเจ้าของกระหม่อมฉัน ผู้เป็นพระธรรมราชา ขอพระองค์จงทรงเจริญพระชนมชีพยืนนานเถิด.
จำเดิมแต่นั้นมา พระเจ้าโกศลราชก็ทรงอยู่ร่วมสมัครสโมสร กับพระนางมัลลิการาชเทวี.
พระบรมศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ทรงประชุมชาดกว่า กินนรในครั้งนั้น ได้มาเป็นพระเจ้าโกศลราช ในบัดนี้ กินรีได้มาเป็นพระนางมัลลิการาชเทวี ส่วนพระเจ้าภัลลาติกราช ได้มาเป็นเราผู้ตถาคต ฉะนี้แล.
จบอรรถกถาภัลลาติกชาดก
ที่มา: อรรถกถาชาดก ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย ผ่าน E-Tipitaka เล่ม ๖๑ หน้า ๑๕๐–๑๖๑ · เนื้อความเป็นของเจ้าของต้นฉบับ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที
วิสตินิบาตชาดก ๑๒๑ ข้อ
คาถา
ตัวบทพระไตรปิฎกของชาดกเรื่องนี้ คือคาถา ๑๒๑ ข้อข้างล่าง เรื่องเล่าข้างบนคืออรรถกถาที่อธิบายคาถาเหล่านี้
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
Bhallātikajātakaṃ
bhallātiko nāma ahosi rājāti idaṃ satthā jetavane viharanto mallikaṃ deviṃ ārabbha kathesi.
Tassā kira ekadivasaṃ raññā saddhiṃ sayanaṃ nissāya kalaho hoti. Rājā kujjhitvā taṃ na olokesi. Sā cintesi nanu Tathāgato rañño mayi kuddhabhāvaṃ na jānātīti. Satthā taṃ kāraṇaṃ ñatvā punadivase bhikkhusaṅghaparivuto sāvatthiyaṃ piṇḍāya pavisitvā rañño gehadvāraṃ gato. Rājā paccuggamanaṃ katvā pattaṃ gahetvā satthāraṃ pāsādaṃ āropetvā paṭipāṭiyā bhikkhusaṅghaṃ nisīdāpetvā dakkhiṇodakaṃ datvā paṇītena āhārena parivisitvā bhattakiccāvasāne ekamantaṃ nisīdi. Satthā kiṃ nukho mahārāja mallikā na paññāyatīti pucchitvā attano sukhamadamattāyāti vutte nanu mahārāja tvaṃ pubbe kinnarayoniyaṃ nibbattetvā ekarattiṃ kinnariyā vinā hutvā satta vassasatāni paridevamāno vicarasīti vatvā tena yācito atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ bhallātiko nāma rājā rajjaṃ kārento aṅgārapakkamigamaṃsaṃ khādissāmīti rajjaṃ amaccānaṃ niyyādetvā sannaddhapañcāvudho susikkhitakoleyyasunakhagaṇaparivuto nagarā nikkhamitvā himavantaṃ pavisitvā anugaṅgaṃ gantvā uparigaṅgaṃ abhiruhituṃ asakkonto ekaṃ gaṅgaṃ otiṇṇanadiṃ disvā tadanusārena gacchanto migasūkarādayo vadhitvā aṅgārapakkamaṃsaṃ khādanto uccaṭṭhānaṃ abhiruhi. Tattha ramaṇīyā nadikā. Sā paripuṇṇakāle thanappamāṇodakā hutvā sandati. Aññadā jannukappamāṇodakā hoti. Tattha nānappakārakā macchakacchapā vicaranti. Udakapariyante rajaṭapaṭṭavaṇṇā vālukā ubhosu tīresu nānāpupphaphalabhritavinamitā rukkhā pupphaphalarasamattehi nānāvihaṅgamabhamaragaṇehi samparikiṇṇā vividhamigasaṅghanisevitā Sītacchāyā. Evaṃ ramaṇiyāya hemavatiyā nadiyā tīre dve kinnarā aññamaññaṃ āliṅgitvā paricumbitvā nānappakārehi paridevantā rodanti. Rājā tassā nadiyā tīrena gandhamādanaṃ abhiruhanto te kinnare disvā kinnu kho ete evaṃ paridevanti pucchissāmi neti cintetvā sunakhe oloketvā accharaṃ pahari. Susikkhitakoleyyakasunakhā tāya saññāya vanagumbaṃ pavisitvā urena nipajjiṃsu. So tesaṃ paṭisallīnabhāvaṃ ñatvā dhanukalāpañceva sesāvudhāni ca rukkhaṃ nissāya ṭhapetvā padasaddaṃ akaronto sanikaṃ tesaṃ santikaṃ gantvā kiṃkāraṇā tumhe rodathāti kinnare pucchi.
Tamatthaṃ pakāsento satthā tisso gāthā abhāsi
bhallātiko nāma ahosi rājā
raṭṭhaṃ pahāya migavaṃ acāri so
agamā girivaraṃ gandhamādanaṃ
supupphitaṃ kiṃpurisānuciṇṇaṃ.
Sālūrasaṅghañca nisedhayitvā
dhanukalāpañca so nikkhamitvā
upāgami vacanaṃ vattukāmo
yatthaṭṭhitā kiṃpurisā ahesuṃ.
Himaccaye hemavatāya tīre
kimidhaṭṭhitā mantayavho abhiṇhaṃ
Pucchāmi vo mānusadehavaṇṇe
kathaṃ vo jānanti manussaloketi.
Tattha sālūrasaṅghanti sunakhagaṇaṃ. Himaccayeti catunnaṃ hemantamāsānaṃ atikkame. Hemavatāyāti imissā hemavatiyā nadiyā tīreti.
Rañño vacanaṃ sutvā kinnaro tuṇhī ahosi. Kinnarī pana raññā saddhiṃ sallapi
mallagiriṃ paṇḍalakantikūṭaṃ
sītodake anucarāma najjo
migā manussāva nibhāsavaṇṇā
jānanti no kiṃpurisāti luddāti.
Tattha mallagirinti samma luddaka mayaṃ imaṃ mallagiriñca paṇḍarakañca tikūṭañca imā ca najjo anuvicarāma. Mālāgirintipi pāṭho. Nibhāsavaṇṇāti nibhāsasamānavaṇṇā dissamānasarīrāti attho.
Tato rājā tisso gāthā abhāsi
sukiccharūpaṃ paridevayavho
āliṅgito cāsi piyo piyāya
pucchāmi vo mānusadehavaṇṇe
kimidhā vane rodatha appatītā.
Sukiccharūpaṃ paridevayavho
āliṅgito cāsi piyo piyāya
Pucchāmi vo mānusadehavaṇṇe
kimidhā vane vilapatha appatītā.
Sukiccharūpaṃ paridevayavho
āliṅgito cāsi piyo piyāya
pucchāmi vo mānusadehavaṇṇe
kimidhā vane socatha appatītāti.
Tattha sukiccharūpanti suṭṭhu dukkhappattā viya hutvā. Āliṅgito cāsi piyo piyāyāti tayā tava piyo āliṅgito ca āsi. Āliṅgiyo cāsītipi pāṭho ayamevattho. Kimidhā vaneti kiṃkāraṇā idha vane antarantarā āliṅgitvā paricumbitvā piyakathaṃ kathetvā puna appatītā rodathāti.
Tato parā ubhinnaṃpi allāpasallāpagāthā honti
mayekarattaṃ vippavasimha ludda
akāmakā aññamaññaṃ sarantā
tamekarattaṃ anutappamānā
socāma sā ratti puna na hessati.
Yamekarattaṃ anutappathetaṃ
dhanaṃva naṭṭhaṃ pitarañca petaṃ
pucchāmi vo mānusadehavaṇṇe
kathaṃ vināvāsamakampayittha.
Yamimaṃ nadiṃ passasi sīghasotaṃ
nānādumacchadanaṃ selakulaṃ
taṃ me piyo uttarivassakāle
mamañca maññe anubandhatīti.
Ahañca aṅkolakaṃ ocināmi
adhimuttaṃ sattaliyodhikañca
piyo ca me hehiti māladhārī
ahañca naṃ mālinī ajjhupessaṃ.
Ahañcidaṃ kuravakaṃ ocināmi
uddālakā pātalī sindhuvāritā
piyo ca me hehiti māladhārī
ahañca naṃ mālinī ajjhupessaṃ.
Ahañca sālassa supupphitassa
oceyya pupphāni karomi mālaṃ
piyo ca me hehiti māladhārī
ahañca naṃ mālinī ajjhupessaṃ.
Ahañca sālassa supupphitassa
oceyya pupphāni karomi bhāraṃ
idañca no hehiti santharatthaṃ
yatthajjimaṃ viharissāma rattiṃ.
Ahañca kho aggaluṃ candanañca
silāya piṃsāmi pamattarūpā
piyo ca me hehiti rositaṅgo
ahañca naṃ rositā ajjhupessaṃ.
Athāgamā salilaṃ sīghasotaṃ
nudaṃ sāle salale kaṇṇikāre
āpūrathe tena muhuttakena
sāyaṃ nadī āsi mayā suduttarā.
Ubhosu tīresu mayaṃ tadā ṭhitā
sampassantā ubhayo aññamaññaṃ
sakiṃpi rodāma sakiṃ hasāma
kicchena no agamā sambarī sā.
Pāto ca kho uggate suriyamhi
catukkaṃ nadiṃ uttariyāna ludda
āliṅgiyā aññamaññaṃ mayaṃ ubho
sakiṃpi rodāma sakiṃ hasāma.
Tīhūnakaṃ satta satāni ludda
yamidha mayaṃ vippavasimha pubbe
vassekimaṃ jīvitaṃ bhūmipāla
konīdha kantāya vinā vaseyya.
Āyuñca vo kīvatako nu samma
sacepi jānātha vadetha āyuṃ
anussavā vuddhito āgamā vā
akkhātha me taṃ avikampamānā.
Āyuñca no vassasahassa ludda
na cantarā pāpako atthi rogo
appadukkhaṃ sukhameva bhiyyo
avītarāgā vijahāma jīvitanti.
Tattha mayekarattanti mayaṃ ekarattaṃ. Vippavasimhāti vippayuttā hutvā vasimhā. Anutappamānāti anicchamānānaṃ na no ekaratto atīto ekarattaṃ anucintayamānā. Puna na hessatīti puna na bhavissati na gamissati. Dhanaṃva naṭṭhaṃ pitarañca petanti dhanaṃ vā naṭṭhaṃ pitaraṃ vā mātaraṃ vā petaṃ kālakataṃ nukho tumhe cintayamānā kena kāraṇena taṃ ekarattaṃ vināvāsaṃ akappayittha idaṃ me ācikkhathāti pucchati. Yamimanti yaṃ imaṃ. Selakulanti dvinnaṃ selakulānaṃ antare sandamānaṃ. Vassakāleti ekassa meghassa uṭṭhāya vassanakāle amhākaṃpi imasmiṃ vanasaṇḍe rattivasenapi carantānaṃ eko megho uṭṭhahi atha me piyasāmiko kinnaro maṃ pacchato āgacchatīti maññamāno etaṃ nadiṃ uttarīti āha. Ahañcāti ahaṃ panetassa ca paratīraṃ gatabhāvaṃ ajānantī supupphitāni aṅkolakādīni pupphāni ocināmi. Tattha sattaliyodhikañcāti kuṇḍalapupphañca Suvaṇṇayodhikañca ocinantī pana piyo ca me māladhārī bhavissati ahañca naṃ mālinī hutvā ajjhupessanti iminā kāraṇena ocināmi. Uddālakā pātalī sindhuvāritāti imepi mayā ocitāyevāti vadati. Oceyyāti ocinitvā. Aggaluṃ candanañcāti kāḷāgaluñca rattacandanañca. Rositaṅgoti vilittasarīro. Rositāti vilittā hutvā. Ajjhupessanti sayane upagamissāmi. Nudaṃ sāle salale kaṇṇikāreti etāni mayā ocinitvā tīre ṭhapitāni pupphāni nudantaṃ harantaṃ. Suduttarāti tassā hi orimatīre ṭhitakāleyeva nadiyā udakaṃ āgataṃ taṃ khaṇaññeva suriyo aṭṭhamito vijjulatā niccharanti kinnarā nāma udakabhīrukā honti iti sā otarituṃ na visahi tenāha sāyaṃ nadī āsi mayā suduttarāti. Sampassantāti vijjulatāniccharaṇakāle passantā. Rodāmāti andhakārakāle apassantā rodāma vijjulatāniccharaṇakāle passantā hasāma. Sambarīti ratti. Catukkanti tucchaṃ. Uttariyānāti uttaritvā. Tīhūnakanti tīhi ūnāni sattavassasatāni. Yamidha mayanti yaṃ kālaṃ idha mayaṃ vippavasimhā. Sā ito tīhi ūnāni sattavassasatāni hontīti vadati. Vassekimanti vassaṃ ekaṃ imaṃ tumhākaṃ ekameva vassasataṃ imaṃ jīvitanti vadati. Konīdhāti evaṃ parittakajīvite ko nu idha kantāya vinā bhaveyya ayuttaṃ vā piyabhariyāya vinā bhavitunti vadati. Kīvatako nūti rājā kinnariyā vacanaṃ sutvā imesaṃ āyuppamāṇaṃ pucchissāmi nanti cintetvā tumhākaṃ kittako āyūti pucchati. Anussavāti sace Vo kassaci vadantassa vā sutaṃ mātāpitūnaṃ vuḍḍhānaṃ mahallakānaṃ santike āgamo atthi atha me tato anussavā vuddhito āgamā vā etaṃ avikampamānā akkhātha. Na cantarāti amhākaṃ vassasahassaṃ āyu antarā ca no pāpako jīvitantarāyakaro rogopi natthi. Avītarāgāti aññamaññaṃ avigatapemāva hutvā.
Taṃ sutvā rājā ime hi nāma tiracchānagatā hutvā ekarattiṃ vippayogena sattavassasatāni rodantā vicaranti ahaṃ pana tiyojanasatike rajje mahāsampattiṃ pahāya araññe viharāmi aho akiccakārimhīti tatova nivatto bārāṇasiṃ gantvā kinte mahārāja himavante acchariyaṃ diṭṭhanti amaccehi puṭṭho sabbaṃ ārocetvā tato paṭṭhāya dānādīni dadanto bhoge bhuñji.
Tamatthaṃ pakāsento satthā āha
idañca sutvāna amānusānaṃ
bhallātiko itaraṃ jīvitanti
nivattatha migavadhaṃ acāri
adāsi dānāni abhuñji bhogeti. Imaṃ gāthaṃ vatvā puna ovadanto dve gāthā abhāsi
idañca sutvāna amānusānaṃ
sammodatha mā kalahaṃ akattha
mā vo tappi attakammāparādho
yathāpi te kiṃpurisekarattaṃ.
Idañca sutvāna amānusānaṃ
sammodatha mā vivādaṃ akattha
mā vo tappi attakammāparādho
yathāpi te kiṃpurisekarattanti.
Tattha amānusānanti kinnarānaṃ. Attakammāparādhoti attano kammadoso. Kiṃpurisekarattanti yathā te kiṃpurise ekarattaṃ vināppakato attano kammadoso tappi tathā tumhepi mā tappīti attho.
Mallikā devī tathāgatassa dhamamadesanaṃ sutvā uṭṭhāyāsanā añjaliṃ paggayha dasabalassa thutiṃ karontī osānagāthamāha
vividha adhimanā suṇāmihaṃ
vacanapathaṃ tava atthasañhitaṃ
muñcaṃ giraṃ nudaseva me daraṃ
samaṇa sukhāvaha jīva me ciranti.
Tattha vividha adhimanā suṇāmihanti bhante tumhehi vividhehi nānākāraṇehi alaṅkaritvā desitaṃ dhammadesanaṃ ahaṃ adhimanā pasannacittā hutvā suṇāmi. Vacanapathanti taṃ taṃ tumhehi vuttaṃ vividhavacanaṃ. Muñcaṃ giraṃ nudaseva me daranti kaṇṇasukhaṃ madhuraṃ giraṃ muñcanto mama hadaye sokadarathaṃ nudasiyeva harasiyeva. Samaṇa sukhāvaha jīva me ciranti bhante buddhasamaṇa dibbamānusalokiyalokuttarasukhāvaha mama sāmi dhammarāja ciraṃ jīvāti.
Kosalarājā tato paṭṭhāya tāya saddhiṃ samaggasaṃvāsaṃ vasi.
Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā jātakaṃ samodhānesi tadā kinnaro kosalarājā ahosi kinnarī mallikā devī bhallātikarājā pana ahamevāti.
Bhallātikajātakaṃ niṭṭhitaṃ.
Aṭṭhamaṃ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๔๑
ดูหัวข้อนี้ในพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗