ด้วยโทษนั้น ของภิกษุนั้นย่อมไม่มี เพราะ

เหตุนั้น โทษนั้น เราจึงกล่าวอย่างนั้น.

ก็เมื่อภิกษุทำให้ไหวอยู่ เป็นถุลลัจจัยทุกๆ ประโยค. แต่ว่าเธอแม้ให้ไหวแล้วหยั่งลงสู่ลัชชีธรรม แสดงถุลลัจจัยเสียแล้ว ย่อมพ้นได้. ก็อาบัติที่เกิดก่อนๆ ในเพราะให้หวั่นไหวนี้ ย่อมระงับไปจำเดิมแต่สหประโยคไปทีเดียว.

ในอรรถกถาชื่อกุรุนทีกล่าวว่า