ส่วนสาระในคำนี้ ดังต่อไปนี้ :-

ภิกษุไม่ประสงค์จะให้เคลื่อนจากฐานเลย ทำลายอย่างเดียว ดุจภิกษุเผาหญ้าในวินีตวัตถุ. แต่เภสัชมีน้ำมันเป็นต้นย่อมไหลออกได้ เพราะหม้อทำลายแล้ว.

ก็หรือว่า ในเภสัชเหล่านั้น เภสัชใดเป็นของแห้ง เภสัชนั้นยังยึดกันตั้งอยู่ได้เทียว.

อนึ่ง ภิกษุไม่ประสงค์จะเทน้ำมันเลย เทน้ำหรือทรายเป็นต้นลงในหม้อนั้นอย่างเดียว. แต่น้ำมันก็เป็นอันภิกษุนั้นเท เพราะได้เทน้ำหรือทรายเป็นต้นนั้นลงไป เพราะฉะนั้น ด้วยอำนาจโวหาร ท่านจึงเรียกว่า ทำลายก็ดี เทก็ดี.