ในปริกัป ๒ อย่างนั้น ปริกัปที่เป็นไปว่า ถ้าพวกชนจักเห็นเราในระหว่างนี้ เราจักคืนแก่ชนเหล่านั้นนั่นแหละ ทำทีเป็นหยิบ เพื่อต้องการจะดูเที่ยวไป นี้ชื่อว่าโอกาสปริกัป.

อวหารของภิกษุผู้กำหนดไว้แล้วถือเอาด้วยอำนาจแห่งปริกัป แม้ทั้ง ๒ เหล่านี้ดังพรรณนามาอย่างนี้ พึงทราบว่าเป็นปริกัปปาวหาร. [อรรถาธิบายปฏิจฉันนาวหาร]

ส่วนการปกปิดไว้แล้วจึงลัก ชื่อว่าปฏิจฉันนาวหาร.

ปฏิจฉันนาวหารนั้น พึงทราบอย่างนี้ :-