ในสังเขปอรรถกถา ท่านกล่าวไว้ว่า ก็ภิกษุผู้นำไปสู่อาวาสอื่นแล้วใช้สอย ถ้าในอาวาสนั้น ภิกษุผู้แก่กว่ามาบังคับให้ภิกษุนั้นออกไปเสีย ควรพูดว่า ผมนำเตียงและตั่งนี้มาจากอาวาสชื่อโน้น, ผมจะไป ผมจะจัดเตียงและตั่งนั้นให้เป็นปกติ. ถ้าภิกษุผู้แก่กว่านั้นพูดว่า ข้าพเจ้าจักจัดให้เป็นปกติเอง. แม้จะทำให้เป็นภาระของภิกษุผู้เฒ่านั้น ไปเสีย ก็ควร.
ในเรื่องเมืองจัมปา มีวินิจฉัยดังนี้ :-
ข้าวยาคูที่พวกชนใส่อปรัณชาติชนิดเอกอย่างใดอย่างหนึ่ง รวมกับน้ำมันงาและข้าวสาร แล้วปรุงด้วยวัตถุ ๓ อย่าง คือน้ำมันงา ข้าวสารและถั่วเขียว, หรือน้ำมันงา ข้าวสารและถั่วราชมาษ, หรือน้ำมันงา ข้าวสารและเยื่อถั่วพู ชื่อว่า เตกฏุละ๑- (ข้าวยาคูปรุงด้วยวัตถุ ๓ อย่าง).
ได้ยินว่า พวกชนย่อมประกอบปรุงข้าวยาคู ชื่อเตกฏุละ นั่นด้วยวัตถุ ๓ อย่างมีเนยใส น้ำผึ้งและน้ำตาลกรวดเป็นต้นเหล่านี้ ในน้ำนมที่เดือดด้วยน้ำ ๔ ส่วน. ____________________________ ๑- บาลีเดิมเป็น เตกฏุลฺล.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที