บทว่า ปสาริเตน คือ การเหยียดข้อเหล่านั้นนั่นแหละออก.

ในบททั้งปวงเป็นตติยาวิภัตติลงในอรรถบอกอิตถัมภูต.

มีคำอธิบายว่า เป็นผู้มีการเดินไปข้างหน้า ถอยกลับ เหลียวซ้าย แลขวา คู้เข้า เหยียดออกอันน่าเลื่อมใส เพราะถูกควบคุมด้วยสติสัมปชัญญะ.

บทว่า โอกฺขิตฺตจกฺขุ คือ มีจักษุทอดลงเบื้องต่ำ.